| แฟ้มประวัติ"พอ" หนึ่งคำพิชิตมารบล็อกรายการ |  เครื่องมือ  วิธีใช้ |
|
09 มกราคม ทำไมต้องปฏิบัติในรูปแบบ ทำไมต้องปฏิบัติจนเป็นกิจวัตรน้องชายเราทำหน้าเหมือนคนพึ่งตื่นตอนส่งการบ้าน (ก็กรนเสียงดังมากตอนนั่งสมาธินิ)
เราจึงถามไปว่า ลืมไปแล้วใช่ไหมว่าปฏิบัติไปทำไม ทำไมต้องปฏิบัติ?
น้องพยักหน้า เราจึงถามต่อไปว่า ช่วงนี้ชีวิตประจำวันได้รู้สึกตัวบ้างไหม?
น้องส่ายหน้า แม้แต่การอาศัยการเกาหน้ามาเป็นคนช่วยปลุกก็ไม่ได้ทำแล้ว
เราจึงบอกน้องไปว่า แบบนั้นไม่แปลกหรอกที่จะลืมว่า ปฏิบัติไปทำไม ตื่นไปทำไม
เพราะจะมีคนหลับคนไหนบ้างละ ที่รู้ว่าการได้ตื่นนั้นดีอย่างไร
แล้วเราก็มองไปที่พื้น เห็นร่องเส้นระหว่างแผ่นกระเบื้องที่อยู่บนพื้น
แล้วจึงบอกน้องต่ออีกว่า หากเราเอากระดาษขาวเปล่าวางทับเส้นนี้เราย่อมมองไม่เห็นเส้นนี้
ต่อเมื่อนำดินสอมาระบายบนกระดาษ ก็จะเริ่มปรากฏเส้นนี้ออกมา
และเส้นนี้ละคือเส้นทางที่เราค้นหา
การปฏิบัติในแต่ละวันของเรา ก็เหมือนกับการนำดินสอมาระบายบนกระดาษนี้
เราไม่รู้หรอกว่าจะระบายตรงไหน ถึงจะเจอเส้นนี้
บางคนตลอดชีวิตอาจเลือกระบายอยู่เพียงช่วงเดียวของกระดาษไม่เคยแม้ระบายมาทับเส้นนี้เลยสักครั้ง
บางคนตลอดชีวิตมีโอกาสระบายมาทับเส้นนี้แต่ก็เพียงไม่กี่ครั้งและไม่ต่อเนื่องจึงมองไม่เห็นเป็นเส้นทาง
บางคนตลอดชีวิตมีโอกาสระบายมาทับเส้นนี้บ่อยครั้งแต่กลับมองไม่เห็นเส้นชัดเพราะดินสอที่ใช้เป็นดินสอกด
แต่บางคนในทุกๆวันเขาจะลากเส้นตรงเพียงหนึ่งเส้นจากขอบกระดาษด้านหนึ่งไปยังขอบกระดาษอีกด้านหนึ่ง
และในทุกๆเดือนเขาเปลี่ยนไส้ดินสอให้ใหญ่มากขึ้นกว่าเดิมเพื่อได้เส้นตรงที่ใหญ่ขึ้น
และเพียงไม่กี่ปีเขาก็ได้สังเกตพบว่าบนกระดาษมีเส้นตรงสั้นๆเส้นหนึ่งอยู่
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาจึงใช้ดินสอที่ไส้ใหญ่ที่สุดระบายเฉพาะเส้นตรงที่เป็นส่วนต่อจากของเดิม
ไม่ได้ออกนอกลู่นอกทางไประบายส่วนอื่นอีก หากมีออกก็ออกเพียงเล็กน้อยแล้วก็ส่ายกลับมาบริเวณเส้นตรงอีกครั้ง
จนกระทั่งสุดท้ายบนกระดาษของเขาก็ได้เส้นตรงที่สมบูรณ์ในที่สุด
จำไว้นะที่เราต้องปฏิบัติทุกๆวันนี้ก็เพราะให้เส้นที่เราระบายบนกระดาษในแต่ละวัน
มีโอกาสในมาทับเส้นทางนี้ แม้เป็นการทำในรูปแบบเวลาสั้นๆ แต่ก็เป็นเรื่องสำคัญที่ขาดไม่ได้
เพราะในเบื้องต้นเรายังไม่พบเส้นนี้ ชีวิตประจำวันเราจึงระบายแต่กระดาษเปล่าไม่เคยทับเส้นนี้เลย
แต่การทำในรูปแบบ แม้เป็นการฝึกรู้สึกตัวเล็กๆสั้นๆ แต่ก็มีโอกาสได้มาระบายทับเส้นนี้
แม้ตอนนี้จะหลับจนกรน ก็ถือว่ากำลังใช้ดินสอกดไส้บางๆอยู่ก็แล้วกัน
ต่อเมื่อตื่นบ่อยๆ และเริ่มรู้สึกตัวได้ชัดขึ้นในตอนทำในรูปแบบ ก็จะทำให้ได้ไส้ดินสอใหญ่ขึ้นๆ
จากนั้นไม่นานย่อมสังเกตเห็นเส้นตรงเล็กๆ หรือจุดดำๆ ที่เข้มกว่าบริเวณอื่น
ตอนนั้นละในชีวิตประจำวันจากระบายส่ายขึ้นส่ายลงตลอดขอบอีกด้านไปยังอืกด้าน
ก็จะส่ายสั้นลง เพราะจะรีบส่ายกลับมาทับเส้นนี้ จากที่เคยผ่านเส้นนี้วันละครั้งเล็กๆ
ก็กลายเป็นวันละหลายๆครั้งใหญ่ๆ จนสุดท้ายเห็นชัดว่ามีเส้นตรงเข้มๆยาวพอจะรู้แล้วว่า
มีเส้นตรงอยู่ข้างล่างภายใต้กระดาษแผ่นขาวหลอกตานี้ และนั้นละชีวิตที่เดินทางมายาวไกลนี้
ได้พบเส้นทางที่จะเดินแล้ว ชีวิตที่เหลือก็มีเพียงระบายขึ้นลงสั้นๆบริเวณเส้นนี้
ต่อไปเรื่อยๆจนเติมเต็มและได้เส้นทางทั้งหมด เส้นทางที่เรียกว่า ทางสายกลาง นี้ละ
 ข้อคิดเห็นในการเพิ่มข้อคิดเห็น ให้ลงชื่อเข้าใช้ด้วย Windows Live ID ของคุณ (หากคุณใช้ Hotmail, Messenger หรือ Xbox LIVE คุณมี Windows Live ID อยู่แล้ว) ลงชื่อเข้าใช้ หากยังไม่มี Windows Live ID ลงทะเบียน การติดตามข้อมูลURL การติดตามข้อมูลสำหรับข้อมูลนี้คือ: http://handsomebass.spaces.live.com/blog/cns!32E8B80E6EEF1304!736.trak เว็บล็อกที่อ้างอิงข้อมูลนี้
|
|
|
