ทาส และ ความอดทน

Profil de Thiti"พอ" หนึ่งคำพิชิตมารBlogListes

Outils

Aide

< Précédente Suivante >

2 août

ทาส และ ความอดทน

แฮะๆ จริงๆงานยังไม่เสร็จเหลืออีกพอสมควร

แต่ก็บรรเทาเบาบางลงไปบ้างให้พอได้หายใจ

ก่อนไปตะลุมบอนอีกครั้ง จึงขอมาส่งการบ้านบางส่วน

สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัด ที่ผ่านไปซ้ำแล้วซ้ำเหล่า คือ

เราเองเมื่อถึงเวลาเผชิญหน้ากับทุกข์หนักๆ

เราไม่อดทนมากพอที่จะรู้มันไปเรื่อยๆ

เมื่อไม่มากพอสุดท้ายก็พ่ายแพ้

และต้องตกเป็นทาสแห่งความคิดอีกครั้ง

ต้องเชื่อความคิดอีกครั้ง

และพอพ่ายแพ้ไปความอดทนที่สร้างไว้

ก็ลดอำนาจลง เมื่อเจอเหยื่อล่อเพียงเล็กน้อย

ก็ตกเป็นทาสแห่งความคิดได้ง่ายๆ

จนกระทั่งนานๆเข้า เริ่มเห็นวิบากของการเป็นทาสความคิด

ก็เริ่มกลับมาสะสมความอดทนเล็กๆน้อยๆฝึกตบะไปเรื่อยๆอีกครั้ง

เพื่อรอเวลาแตกหัก แต่การสะสมนี้ก็เป็นอย่างเชื่องช้า

เพราะเมื่อการสะสมกำลังเจริญขึ้นเรื่อยๆ

กรรมเก่าที่ยังต้องการให้เราอยู่ในกระแสเดิม

ก็ส่งของลองใจมาขัดขวางทันที และด้วยอำนาจความอดทนในตอนนั้น

ยังต่อสู้ไม่ได้ ก็พ่ายแพ้แล้วก็ต้องอาศัยระยะเวลาหนึ่งกลับมานับหนึ่งใหม่อีกครั้ง

วนเวียนซ้ำไปซ้ำมา กว่าที่เราจะเริ่มสังเกตเห็น

และเริ่มเห็นความสำคัญของการชนะตนเอง

ปลดการเป็นทาสของความคิด แม้เพียงเรื่องเล็กๆน้อยๆ

เพราะนั้นเป็นการสะสมความอดทน เป็นปัจจัยหนึ่ง

ที่สำคัญยิ่งทำให้เราใจแข็งพอ ไม่เชื่อในสิ่งที่ความคิดเสนอมา

เมื่อถึงเวลาแตกหัก อะไรคือเวลาแตกหัก

ก็คือเวลาที่จิตเขาเห็นจริงเองแล้วว่า ความคิดหรือกิเลสที่กำลังปรุงจิตอยู่ตอนนั้น

เขามาเอง เขาก็ไปเอง ไม่ต้องดิ้นรนช่วยเขาปรุงอะไรให้แย่ ให้ดีไปกว่าเดิม

ตามที่เขาได้เสนอมา ได้พยายามล่อให้เชื่อเขาทั้งด้วยไม้แข็งและไม้อ่อน

แต่กว่าจะเห็นความจริงข้อนี้ได้ ก็ต้องอดทนได้นานพอไม่กินเหยื่อได้นานพอ

ความจริงจะปรากฏขึ้นมาให้เห็น ตอนนั้นเองความคิดจะกลายเป็นเรื่องโกหกไปในทันที

จากแต่ก่อนที่เราเห็นมัน และเชื่อว่ามันเป็นความจริงมาตลอด

หากยกตัวอย่างให้เห็นภาพชัดก็เช่น

ความคิดเขาเสนอมาว่าถ้าเราไม่ได้สิ่งนี้ ไม่ได้เป็นสิ่งนี้เราตายแน่ๆ แย่แน่ๆ

หากเราเชื่อเขาทันที เราก็ยุ่ง ก็วุ่นหาทางทำตามที่เขาบอกที่เสนอมาให้ได้

ซึ่งถ้าทำตามนี้เราก็ไม่มีโอกาสได้เห็นความจริง ได้พิสูจน์ความจริงว่าสิ่งที่เขาบอกมานั้นจริงหรือไม่

ต่อเมื่อกระทั่งเราอดทนรู้เพียงอย่างเดียว เขาบอกอะไรมา ไม่ว่าจะด้วยไม้แข็งตะคอกใส่ว่าจะตายอยู่แล้ว

หรือ ไม้อ่อนบอกว่านิดเดียวคงไม่เป็นอะไรหรอกอดทนมามากพอแล้ว

เราก็ตอบเพียงว่า อืมๆ รู้แล้วๆ บอกอะไรมาก็รับรู้อย่างเดียว ไม่ได้ทำอะไรมากกว่ารู้

เมื่อถึงเวลาที่เขาบอกว่าจะตายอยู่แล้วๆ แล้วมันไม่ตาย นั้นละ จิตเขาได้พิสูจน์ความจริงขึ้นมาอีกระดับหนึ่งแล้ว

แต่การอดทนเพื่อรู้อย่างเดียวนี้ เป็นของต้องสะสม

เพราะความคิดเองก็มีหลายระดับ ขึ้นอยู่กับเราปักใจเชื่อเขาในแต่ละเรื่องมากแค่ไหน

หากเราไม่เคยสะสมความอดทนกับความคิดระดับเล็กๆน้อยๆมาก่อนเลย

เราก็ไม่มีความจริงมากพอ ที่จะทำให้อดทนและเชื่อได้ว่า

ความคิดที่เราปักใจเชื่อมานานอาจจะเป็นเรื่องโกหกก็ได้

และหากเราไม่มีเหตุจากการเริ่มเชื่อว่า ความคิดเป็นเรื่องโกหก

เราก็ไม่มีแรงมากพอจะไปพิสูจน์ความจริง จากอุปานที่ยึดแน่น

เราก็ต้องแพ้ ก็ต้องเชื่อ ก็ต้องตกเป็นทาสของเขาเสมอไป

ความจริงแล้วความอดทนเองก็เป็นอนิจจัง

เมื่อมีขึ้นย่อมมีลง ปัญหาก็คือธรรมชาติของความอดทน

ตอนที่เขากำลังเติบโดเป็นช่วงที่อ่อนแอมาก

ส่วนมากจะตายไปก่อน ก่อนที่จะแข็งแกร่งพอจนนำไปสู่

การพิสูจน์ความจริงที่ยึดติดมากที่สุดในแต่ละคน

กลับกันความอ่อนแอกลับเป็นเด็กที่เลี้ยงง่าย โตง่าย

ยิ่งความอดทนพึ่งตายใหม่ๆ ความอ่อนแอยิ่งโตเร็วขึ้นทวีคูณ

เพราะจะมีความคิดหนึ่งคอยเร่งการเติบโตของความอ่อนแอ

คือความคิดที่ว่า "ไหนๆก็แพ้ไปแล้ว ก็แพ้และตามใจมันไปเลยก็แล้วกันวันนี้"

ดังนั้นปัญหาหนึ่งที่ทำให้ทุกคนได้รู้ความจริง ได้เห็นความจริงช้า

ก็เพราะ เมื่ออดทนและลุกจนยืนสง่าผ่าเผยได้ก็หลงตัวเอง

จนโดนความคิดซึ่งเป็นไม้อ่อนหลอกจนแพ้ยับเยินอีก

และเมื่อล้มแล้วก็ลุกขึ้นช้า กว่าจะลุกขึ้นมาได้ กว่าจะคิดได้ ก็ต้องสูญเสียบางอย่างไปแล้ว

ให้กับคำลวงคำหลอกของเหล่ากิเลสความคิดทั้งหลาย

จนกระทั่งเป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเหล่า หากโชคดีรู้สึกตัวเร็วก็จะทัน

ความคิด "ไหนๆก็แพ้ไปแล้ว ก็แพ้และตามใจมันไปเลยก็แล้วกันวันนี้"

ซึ่งก็จะทำให้ลุกได้เร็วขึ้น

เพราะฉะนั้นมันไม่สำคัญหรอกว่า จะต้องล้มสักกี่ครั้งถึงจะชนะ

แต่มันสำคัญที่ว่า เมื่อล้มแล้วกล้าพอที่จะลุกขึ้นทันที นับหนึ่งใหม่ทันที ได้เร็วแค่ไหน

เด็กทารกเมื่อหัดเดิน หัดตั้งไข่ พวกเขาล้มแล้วเขาก็พยายามลุกทันที

ไม่ว่าจะล้มกี่ครั้งพวกเขาก็พยายามลุกขึ้นมา จนกระทั่งเขาเดินได้เอง เดินได้อย่างแข็งแกร่ง

ขอให้ความอดทนของผู้ออกเดินทางสู่ความจริงแท้ทุกคน เป็นดั่งทารกผู้นี้เถิด ...สาธุ (-/|\-)

19:30 | Ajouter au blog | เรื่องของกรรม ชะตากรรม บุญและบาป

Commentaires (4)

Pour ajouter un commentaire, connectez-vous avec votre identifiant Windows Live ID (si vous utilisez Messenger ou Xbox LIVE, vous avez un identifiant Windows Live ID). Connectez-vous

Vous n'avez pas d'identifiant Windows Live ID ? Inscrivez-vous

	Thiti Rungcharoenpaisala écrit : สั้นๆ ง่ายๆ แต่ยากเหลือเกิน :) ก็เพราะจิตเขาไม่เชื่อ ยังยึดและปักใจ 11 Oct.
	Phamiruska nookya écrit : ดีจังคะ ไม่ว่าจะมาไม้แข็งหรืออ่อน ก็แค่รับรู้^0^ 8 Oct.
	Thiti Rungcharoenpaisala écrit : สาธุจ้า :) ยอมรับว่าล้ม และเห็นว่าพลาดตรงไหน เป็นปัจจับแห่งการลุกขึ้นที่เยี่ยมที่สุดเลยละ เราเองก็เป็นบ่อยชอบมีเสียงมาสอนธรรมะ เต็มหัวไปหมดแบบนี้นะ แบบนั้นนะ แรกๆก็ชอบเหมือนรู้มากขึ้น เข้าใจมากขึ้น จนกระทั่งเริ่มเอาการคิดเรื่องธรรมะ เป็นตัวช่วยให้รู้ว่านี้ละะสภาวะเผลอแล้วนะ แรกๆก็เกร็ง ก็เพ่ง ไม่เป็นธรรมชาติ แต่พอคิดว่าไม่เป็นธรรมชาติ คิดว่าเกร็ง คิดว่าเพ่ง ก็รู้ไปอีก แต่ก็ทุกข์ร้อนกับมันนานเหมือนกันนะ เป็นเดือนๆเลยมั้ง เริ่มคิดทำปั๊ปปวด ปั๊ปปวด แต่ก็รู้ว่ามันปวดไปนั้นละ พอมันนานๆเข้า ชินกับปวด ไม่เห็นมันจะตายอะไร มันไม่แย่อย่างที่ความคิดมันหลอกเรา ตอนนั้นละ มันก็ไปถึงฐานว่า เราไม่พอใจในความปวดอยากให้หาย แล้วก็ไปโทษว่าเพ่ง ไม่อยากเพ่ง อยากเป็นธรรมชาติ จนกระทั่งเริ่มเห็นความจริง ว่าเพ่ง เพ่งแล้วไง ไม่เป็นธรรมชาติ ไม่เป็นธรรมชาติแล้วไง มันก็เป็นของมันเอง อยู่ๆก็มา อยู่ก็ไป จะทุกข์ร้อนทำไม พอเริ่มจำสภาวะนี้ได้ ก็เริ่มเห็นความคิดชอบสอนธรรมะชัดขึ้น พอชัดขึ้นเพราะมันเริ่มจำได้ มันก็รู้สึกตัวเร็วขึ้น สักพักมีเสียงสอนธรรมะ ต่อมาว่า เออ! ไม่ฟังธรรม แต่รู้เอาตรงๆไปเร็วซะกว่าอีกนะ เอากะเขาซิ >.< 5 Août
	Thitirat Setpattanachaia écrit : ความคิดที่เราแพ้ตลอดเลยคือความคิดเรื่องการปฏิบัติ -_-" มันจะลากเราไปทำโน่นนี่ตลอด คิดว่าทำแบบนี้แล้วน่าจะดี ทำแบบนี้ไม่ได้นะ ผิดแล้วนะ น้อยครั้งที่จะเฉลียวใจขึ้นมาว่า เอ๊ะ นี่เราหลงไปตั้งแต่คิดแล้วนี่นา กว่าจะรู้ตัว มันก็พาเราไปไกล คอยเตือนตัวเองเสมอว่า ไม่ความคิดใดปรากฏขึ้น มันไม่ใช่เราเลย ช่วงนี้ย่อหย่อนเหลือเกิน อิอิ ยอมรับว่าแพ้กิเลสอย่างโงหัวไม่ขึ้น รู้อย่างซื่อบื้อมากๆ และนานๆ ที เห็นด้วยว่าขันติเป็นสิ่งที่ควรสร้างให้มากจริงๆ ^-^ 4 Août

Rétroliens

L'URL de rétrolien de ce billet est :

http://handsomebass.spaces.live.com/blog/cns!32E8B80E6EEF1304!651.trak

Blogs Web qui font référence à ce billet

Aucune