| Profil de Thiti"พอ" หนึ่งคำพิชิตมารBlogListes |  Outils  Aide |
|
19 mai หลอกตนเองเนื่องด้วยวันนี้เป็นวันวิสาขบูชา
เป็นวันที่แสดงให้เห็นว่าเมื่อมีจุดเริ่มต้น ย่อมมีจุดจบ
เมื่อมีวันที่เป็นจุดเริ่มต้นของการออกเดินทางหาทางหลุดพ้นจากสังสารวัฏฏะ
ย่อมมีว้นที่เป็นจุดจบของการเดินทางหาทางหลุดพ้นจากสังสารวัฏฏะนี้
จึงขอส่งการบ้าน ที่เป็นทั้งของตนเองและของน้องตนเอง
เพื่อเตือนใจไม่ให้โดนกิเลสนั้นหลอกซ้ำหลอกซาก
ในขณะที่น้องชายเล่าถึงสภาวะหลังนั่งสมาธิเสร็จให้ฟัง
ในขณะนั้นเองเราก็ชี้ให้เห็นว่า เห็นไหมว่าอยู่ๆมือมันไปเก่าขาของมันเอง
น้องชายก็ทำหน้าแปลกใจ และเห็นด้วย เราก็บอกไปว่านี้ละ
สภาวะละเมอ สภาวะหลับอยู่ เห็นไหมว่าพอรู้ว่ากำลังละเมอ มันตื่นขึ้นมาตอนนั้นเอง
ให้จำสภาวะนี้ไว้นะ
เดือนกว่าๆ ต่อมา เราก็พูดเรื่องเดิมให้น้องฟังทุกวันหลังนั่งสมาธิเสร็จ
ขึ้นอยู่กับว่าน้องจะเล่าอะไรออกมา แต่ใจความจะหนีไม่พ้น ว่าเห็นไหมว่าเราบังคับมันไม่ได้เลย
..แต่มีอยู่วันหนึ่ง ที่น้องฟุ้งมากและก็หลงไปกับฝันร้ายของการปวด
ตอนนั้นเองที่เราชี้ให้เห็นอีกครั้งว่า เห็นไหมมือมันไปบีบนวดขาที่ปวดของมันเอง
คราวนี้น้องไม่หยุด แต่ยังบีบต่อไป แล้วก็บอกว่าเห็น รู้สึกตัวด้วย
เราก็ถามต่อไปตอนนี้รู้สึกอย่างไร เห็นถึงความไม่ชอบไหม
น้องก็ตอบว่าไม่เห็น เราก็ถามต่อไปว่ารู้สึกแย่ไหม
น้องก็ตอบว่าแย่เพราะปวดมาก เราก็บอกว่า เออ!! นั้นแหละความไม่ชอบ รู้สึกตัวรึยัง
รู้สึกตัวรึยัง ว่ามันไม่ชอบของมันเอง เราไม่ได้สั่ง
ตอนนั้นเองน้องจึงพยักหน้าว่าหลงไปแล้ว
เราจึงเล่าต่อไปว่า ในขณะที่หลับที่ฝันอยู่ เราไม่ยอมรับหลอกว่าฝันอยู่
ยังคิดยังหลอกว่าตนเองว่าตื่นอยู่ด้วยซ้ำ เหมือนคนเมาเหล้า
ถามว่าเขาเมาไหม เขาก็ต้องตอบว่าไม่เมาทั้งๆที่เดินโซซัดโซเซ
หากเพียงเลิกหลอกตนเอง ยอมรับในสิ่งที่เป็น ยอมรับว่าฝัน ยอมรับว่าหลง มันก็ตื่นตอนนั้นแหละ
มันก็เห็นว่าจิตเขาทำหน้าที่ของเขาเองตอนนั้น เดียวนั้น
ปกติเวลาคนละเมอเดินเข้าห้องน้ำ หากเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางคัน
ถามว่าเขาจะหยุดเดินไหม เขาก็ต้องหยุดเพราะตกใจว่า เดินมานี้ได้ไง
ไม่ได้เดินต่อไป ละเมอต่อไป เช่นเดียวกับที่กำลังบีบขาอยู่นี้
หากตื่นขึ้นมาจริงๆ การกระทำนั้นๆ มันก็จะชะงัก หยุดลง เหมือนคนที่ตื่นขึ้นมานั้นเอง
อย่าโดนกิเลสนั้นหลอก การหลงไม่ใช่สิ่งไม่ดี
เพราะหากเพียงยอมรับว่าหลง ว่าเผลอ ตอนนั้นมันถึงจะตื่นมาเห็นความจริง
อย่ากลัวที่จะยอมรับ เพราะการไม่ยอมรับว่าขาเขาต้องปวด จิตเขาต้องไม่ชอบ
นี้ละเหตุแห่งทุกข์ เหมือนไม่ยอมรับว่าไฟนั้นร้อนและไปกำไฟนั้นไว้
.
.
.
ประสบการณ์นี้ก็ไม่มีแต่น้องเราที่เป็น เราเองก็เป็น
นั่งดูรูปสาวน่ารักๆอยู่ ก็บอกว่ารู้ตัว ก็รู้ตัวว่าดูอยู่ แล้วมันก็ดูต่อไป
กำลังบ่นอยู่ ก็บอกว่ารู้ตัว แล้วก็ยังบ่นต่อไป
ไม่รู้มันรู้ตัวภาษาไหนของมัน เพราะมันกลัวการหลงโดยไม่รู้ตัว
แถมยังไปให้ค่าว่าการหลงไม่ดีโดยไม่รู้ตัว แต่ยังกล้าที่จะบอกว่ารู้ตัว
ไม่ต่างอะไรกับคนเมาเหล้าเลย มันก็เมากิเลสดีๆนั้นเอง...
.
.
.
ความหลงนั้นไม่ได้น่ากลัวอย่างเดียวอย่างที่จิตหนึ่งเขาทำหน้าที่หลอกเราเมื่อพยายามปฏิบัติ
เพราะเพียงหากยอมรับได้ซึ่งความหลง ความหลงนี้ละจะนำไปสู่ซึ่งความจริง ไปสู่ซึ่งธรรม :) CommentairesPour ajouter un commentaire, connectez-vous avec votre identifiant Windows Live ID (si vous utilisez Messenger ou Xbox LIVE, vous avez un identifiant Windows Live ID). Connectez-vous Vous n'avez pas d'identifiant Windows Live ID ? Inscrivez-vous RétroliensL'URL de rétrolien de ce billet est : http://handsomebass.spaces.live.com/blog/cns!32E8B80E6EEF1304!627.trak Blogs Web qui font référence à ce billet
|
|
|
