| Profil de Thiti"พอ" หนึ่งคำพิชิตมารBlogListes |  Outils  Aide |
|
22 janvier Nodame Cantabile กับการค้นพบซึ่งธรรมชาติต่อเนื่องจากบทความที่แล้ว
บทความนี้จะเป็นสาเหตุและเป็นที่มา
ที่นำไปสู่การตอบปัญหาที่สำคัญมากปัญหาหนึ่ง
.
.
.
หลังปีใหม่มาได้เกือบสัปดาห์
การค้นหาคำตอบว่าสิ่งที่เราปฏิบัติอยู่นั้นถูกต้องหรือไม่
ยังคงดำเนินต่อไปด้วยการฟังหลวงพ่อปราโมทย์เพื่อย้ำลงไป
พร้อมด้วยใจอันเชื่อมั่นว่าต้องเจอคำตอบเข้าสักวัน
ใครจะคิดว่าคำตอบนั้นอยู่ๆมันจะโผล่มา
ย้อนกลับไปก่อนหน้าจะพบคำตอบโดยบังเอิญ 1 วัน
วันนั้นเป็นวันที่นั่งสมาธิแล้วปวดก้านคอมาก
แต่ก็นั่งไป รู้สึกตัวกับความปวดนั้นไป
ก็มีกระแสความคิดโผล่ขึ้นมาเป็นระยะๆ
ว่าผิดแล้วๆ ปฏิบัติถูกมันต้องสบาย มันต้องสบาย
ก็ไม่ได้สนใจ รู้แต่ว่าอะไรชัดก็ดูไป ไม่สนใจว่ามันจะหายหรือไม่
ก็นั่งอยู่นานมากจนกระทั่งเริ่มมาปวดที่น่องขา
ลามไปถึงตาตุ่มและนิ้วเท้าที่โดนกดทับอยู่กับพื้น
แล้วก็ปวดอยู่อย่างนั้น ปวดไปหมดทั้ง 2 ขาและก้านคอ
ก็ดูไป นั่งดูไอ้ความคิดที่ว่าปวดนั้นไป
จนกระทั่งสักพักใหญ่ก็แผ่เมตตา และอุทิศส่วนกุศล แบบช้าๆเหนิบๆ
เพื่อบอกตนเองว่าเราไม่ได้เลิกนั่งเพราะปวดนะ
แต่มันถึงเวลาแล้ว
สุดท้ายเลิกนั่งไปก็ยังปวดอยู่สักพักหนึ่ง
ในใจก็ยังเกิดคำถามว่าถูกไหมเนี่ยๆ
แต่อีกความคิดก็พุ่งมาวันนี้ชนะความปวดได้สะใจมากๆ ก็ว่ากันไป
พอวันต่อมาก็นั่งสมาธิปกติ
แต่วันนี้แปลกไม่มีความปวดเมื่อยเข้ามาหาเลย
ก็เลยได้กลับมาดูลมหายใจ
ดูแล้วบอกว่าลมหายใจแบบนี้สบายดี สบายดี
พอดูได้สักพักก็มีความคิดโผล่ขึ้นมา
ก็เห็นชัด ก็ตะโกนในใจว่าเห็นแล้วๆ
พอมีความดีใจโผล่ตามมา ก็รู้สึกตัวว่าเห็นแล้วๆอีก
แล้วก็กลับมาดูลมหายใจ สลับกันไปสลับกันมา
วันนั้นนั่งนานพอสมควร แต่กลับเบิกบานใจ
เพราะรู้สึกตัวเรื่อยๆ ไม่เหนื่อยมีแต่ความสบาย
จึงบอกกับตนเองว่าพบแล้วๆ
นี้ละลมหายใจที่ไม่หย่อนไป ไม่เพ่งไป
พอลืมตาขึ้นมาก็ยังจดจำลมหายใจนั้นได้
คราวนี้ก็สนุก ได้ตามดูแบบสบายมาก
ความคิดเข้ามาก็ทันและรู้สึกตัวทันที
แทบจะเป็นกลางทั้งหมด มีแต่คำว่าเห็นแล้วๆ
วันต่อมา ตื่นมาก็ยังจำลมหายใจนั้นได้
และเนื่องจากต้องไปวัดกับแม่ ต้องเจอคนมากมาย
จึงถือเป็นการฝึกที่ดี คราวนี้ละจะดูตลอดวันเลย
...
เอ้อ!! มันทันความคิดไปซะหมด
หมดความคิดก็มาดูลมหายใจ
มันมีแต่จะสบายขึ้นๆ ไม่เหนื่อยเลย
อะไรโผล่มาให้ดู ก็ดูไป สักแต่ว่าเห็นแล้วๆ
ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมจึงสามารถปฏิบัติตลอดวันได้
พบคำตอบแล้ว พบคำตอบแล้ว
จนกระทั่งแม่กลับบ้านในวันต่อมา
ก็กลับมาใช้ชีวิตคนเดียวอีกครั้ง
และแล้วมันก็มา การตามใจตนเอง
เพราะคิดว่าดูทันน่า ดูทันน่า ทำได้มาตั้งวันเต็มๆแล้ว
รวมกับช่วงนั้นต้องปั่นรายงานบวกกับความพอใจที่เจอคำตอบแล้ว
ทำให้ละเลยที่จะตามดูลมหายใจนั้นไป
สุดท้ายผ่านไปเพียง 1 วันกว่าๆ
จำไม่ได้แล้วว่าลมหายใจที่สบายๆแบบนั้นทำยังไง
พยายามนั่งสมาธิเพื่อจะเอาลมหายใจนั้นกลับมา
ก็ไม่กลับมา จะหนักไปทางหลุดไปเลย
เพราะไปให้สบายมากเกินไป เริ่มกลับมาเสียดาย
เอาอีกแล้วๆ เป็นแบบนี้อีกแล้ว
ช่วงนั้นได้เปิดฟังมหาสติปัฏฐานสูตรตอนที่ 7
เหมือนเป็นเรื่องบังเอิญ แต่สภาวะ
ที่ตามดูได้ตลอดทั้งวัน และดูแล้วสบายขึ้นเรื่อยๆ
นั้นมันตรงกับที่เราเป็นพอดีเลย
เราพลาดสูญเสียสิ่งมีค่าไปอีกแล้วหรือ?
ไม่เป็นไรเริ่มมาหาที่มากันใหม่
คราวนี้ทำเหมือนเดิมก็เริ่มทั้งดูลมหายใจ
ดูทั้งความคิด พยายามทำทั้งวันตั้งใจมาก
หวังจะหาสภาพอย่างที่ต้องการให้เจอ
มีความคิดอะไรโผล่ ก็นึกขึ้นตามอีกว่าเห็นอะไร
เหมือนกับไปกรอวิดีโอมันซ้ำไปซ้ำมา
สักพักก็ดูลมหายใจ ก็เป็นลมหายใจยาวๆ
แบบความเคยชินว่าเวลาจะปฏิบัติต้องยาวๆ
แต่ทำไปก็รู้สึกเหนื่อยไป พาลจะปวดหัวเอาด้วยซ้ำ
ก็ทำแบบนี้อยู่ได้ประมาณ 2-3 วัน
ก็เริ่มผ่อนความตั้งใจ
กลับมาเป็นเหมือนเดิม
คือ ทำเท่าทีเห็น ทำเท่าที่ทัน และทำเป็นประจำ
เริ่มปล่อยวางมากขึ้น และถือซะว่าเป็นบทเรียนเดิมๆ
ที่ผิดซ้ำผิดซาก สมน้ำหน้า พยายามใหม่ละกัน
แต่...เออ ขณะเดินๆอยู่ น่าจะเป็นตอนไปมหาลับ
ก็พบบางอย่างว่า เราจะไปตามดูความคิดทำไม
เราเห็นมันอยู่แล้วนี้ เหมือนกับลูกตาที่กวาดมองไปเรื่อยๆ
นั้นทำให้เราเห็นภาพอยู่แล้วไม่ใช่ไม่เห็น
แล้วเราจะสั่งให้หันหน้ากลับเพื่อกวาดสายตาอีกครั้งทำไม
จะดูใหม่ซ้ำซากทำไม เราเห็นอยู่แล้ว
ไอ้ที่เราทำที่ผ่านมานี้เรียกว่าดูซ้ำดูซาก
ดูมากๆจนเครียด เพราะคิดว่าเราจะไม่เห็นความคิด
ถ้าไม่ตั้งใจดู ซึ่งมันผิดถึงเราไม่ตั้งใจดูเราก็เห็น
เหมือนตาที่ไม่ตั้งใจดูแต่มันก็เห็น
เราแค่รู้สึกตัวเท่านั้นเอง ว่าเห็นแล้วๆ แค่นั้น
ใช่ๆ!! เป็นสภาพเดียวกับตอนนั้นเลย
ไม่ได้ตั้งใจดู แต่ถ้าเห็นก็รู้สึกตัวว่าเห็น เข้าใจแล้วๆ
แต่ยังไงก็ตามพอไม่มีความคิดให้เห็น
ให้รู้สึกตัว ก็ต้องกลับมาที่ฐานคือลมหายใจ
ซึ่งก็ยังรู้สึกว่าไม่เป็นธรรมชาติ
เหมือนยังเป็นฐานที่ไม่ดีพอ
ช่วงนั้นได้ส่งงานไปบางส่วนแล้ว
จึงได้แอบตามใจตนเองเอา Japan-Series มาดู
ก็ดูเรื่อง สี่สาวจอมวุ่น...จุ้นใจพ่อ
มาในแนวเดียวกับเรื่อง Hotman
คือ แนวครอบครัว ก็คงยกไปเขียนในหัวข้อถัดๆไป
แต่แนวนี้ดูแล้วจะปวดหัวต้นๆเรื่อง
แล้วซึ้ง ร้องไห้ปลายๆเรื่อง
ดูจบแล้ว ต้องอุทานว่าคนเขียนบทเข้าใจว่าสุขละเอียดคืออะไรมากๆ
เนื่องด้วยความขี้เกียจเล็กๆ
จริงๆต้องไปทำงานต่อแล้ว แต่ขอเปิดอีกสักเรื่องนิดหนึ่งๆ
ก็หนีไม่พ้นแนวครอบครัวอีก คือ แอบเปิดผ่านๆเรื่อง Be With You
แล้วตอนนั้นเอง เผลอไปอ่านกระทู้ Nodame
มีคนเขียนว่าดูวันเดียวจจนจบเลย
เราก็ เอ๊ะ สนุกขนาดนั้นเชียว?
เอาละ ลองมั้งๆ ตอนแรกเห็นเกี่ยวกับดนตรี Classic
นึกว่าจะออก Drama ตั้งใจฝึกซ้อม เคร่งเครียด
แต่พอดูแล้ว.... โอ้ว ชอบบบบบบบ
ตลกดีแฮะ หน้าตาตัวละครแต่ละตัวแสดงได้อารมณ์มาก
แต่ละตอนก็มีดนตรีให้ฟังตลอด ชอบๆ สติกระเจิง
และแล้วยุทธการดูให้จบเร็วทีสุดก็เกิดขึ้น (แม้มีงานกองตรงหน้า)
ก็ใช้เวลาไป 2 วันเหอๆ แค่นั้นยังไม่พอ
พอดูจบปั๊ป search ใน net ปึ๊ป
อาโน่มีแตอนพิเศษทำออกมาใหม่ด้วย พึ่งฉายไปวันที่ 4-5 มกราที่ผ่านมา
2 ตอนรวมกันตั้ง 4 ขม. แนะ ว้าวๆ
แล้วก็เริ่มโหลดมา :)
สุดท้ายก็ดูจนจบในที่สุด
อิ่มมากๆ เครียดกับหนังแนวครอบติดกัน 3 เรื่อง (Hotman1-2 และ Daddy)
พอเปลี่ยนแนวแล้วโล่งมาก :) เหอๆ
เอาละๆเข้าเรื่องๆ
จะเชื่อไหม เราไปเจอลมหายใจที่เราตามหา
ตอนดู Nodame !!!
ในบางช่วงของหนังจะมี บางครั้งที่ Nodame และ Chiaki
ตั้งใจกับการเล่นดนตรีจนเกินไป
จนผลออกมาไม่ดี ซึ่งสุดท้ายทั้ง 2 ก็ได้พบว่า
ควรปล่อยอารมณ์ไปตามกระแสดนตรี
และกระแสความรู้สึก ให้ทุกอย่างถ่ายทอดออกมาอย่างธรรมชาติ ~.~
ในตอนนั้นนั่นเอง เราย้อนกลับมาดูลมหายใจ
ขณะที่ฟังดนตรี Classic และกำลังตีความเรื่อง
ก็อุทานว่า ลมหายใจนี้ละ เป็นธรรมชาติมาก สบายๆ ไม่ต้องตั้งใจ
ปล่อยไปตามกระแสของมัน ตอนนั้นเองจึงค้นพบว่า
ไม่ใช่เพียงความคิดที่เราเห็นอยู่แล้วไม่ต้องไปเพ่งดู
แต่ลมหายใจเองก็เช่นกัน เราเห็นถึงลมหายใจอยู่แล้ว
ไม่จำเป็นต้องไปเพ่งดูอะไรเลย แค่รู้สึกตัวเท่านั้น
ฉับพลันก็นึกย้อนไปถึงลมหายใจธรรมชาติทั้งหลาย
ทั้งตอนนอน ตอนเหนื่อย ตอนตื่น นี้ละธรรมชาติละ
จริงๆแล้วเราไปบังคับอะไรไม่ได้เลย
พอเอยตำว่าว่าเราไปบังคับอะไรไม่ได้เลยออกมา
ก็นึกย้อนไปถึงเรื่อง จิตใต้สำนึก และ แผนภาพขันธ์ 5
จึงกระจ่างขึ้นมาทันทีว่า ให้ตายเถอะ เราบังคับอะไรไม่ได้เลยตั้งแต่แรกแล้ว
ทุกอย่างเป็นเพียงสัญญาที่จำไว้เมื่อถึงเหตุการณ์หนึ่งๆ
มันก็แค่ทำตามสัญญาที่เคยทำไว้เท่านั้นเอง
ที่ลมหายใจยาวก็เพราะมันจำได้ว่าพอจะปฏิบัติมันต้องยาว
แค่มันเป็นไปตามที่เราจำได้ เราก็นึกว่าเราบังคับมันได้
แล้วก็พาลไปคิดว่าผิดธรรมชาติ เพ่งไป เพราะมีการบังคับ
ทั้งๆที่ในความเป็นจริง มันก็เป็นของมันอย่างนั้นอยู่แล้ว
วันนั้นเองจึงนั่งสมาธิเพื่อประเมินสิ่งที่ค้นพบทั้งหมด
และก็ตามดูอย่างสบายๆ และรู้สึกตัวไปเรื่อยๆ
จนเริ่มยอมรับมากขึ้นถึงอนัตตา เขาเองได้แสดงอยู่โต้งๆอยู่แล้ว
และแม้แต่เราในอดีตก็เคยเข้าใจ จนเขียนบรรยายออกมาได้
แต่เนื่องด้วยอาจจะพบคำตอบเร็วเกินไป จนที่มายังไม่ชัด
หรือเพราะความพ่ายแพ้ให้กับกิเลส จึงต้องรับผลของกรรม
ทำให้ลืมเลือนแก่นแท้ไป จึงต้องเสียเวลามากขึ้น
เพื่อหาคำตอบที่เคยค้นพบไปแล้วใหม่ว่า
จริงๆแล้ว ไม่ใช้ใหเลิกบังคับอะไรแต่ให้รู้ว่าเราบังคับอะไรไม่ได้เลย
หากรู้ได้ดังนี้ ย่อมพบซึ่งธรรมชาติ
และเมื่อนั้นการตามรู้ตามดูอย่างเป็นธรรมชาติจึงเกิดขึ้นในที่สุด
.
.
.
.
ปล. ทิ้งท้ายให้ตื่นเต้นนิดหน่อย หุหุ :) Nodame มีต่อ 2nd Season ด้วยละ ฮิ้ววววววววววววว!!!!!!
Commentaires (1)Pour ajouter un commentaire, connectez-vous avec votre identifiant Windows Live ID (si vous utilisez Messenger ou Xbox LIVE, vous avez un identifiant Windows Live ID). Connectez-vous Vous n'avez pas d'identifiant Windows Live ID ? Inscrivez-vous
RétroliensL'URL de rétrolien de ce billet est : http://handsomebass.spaces.live.com/blog/cns!32E8B80E6EEF1304!569.trak Blogs Web qui font référence à ce billet
|
|
|
