| แฟ้มประวัติ"พอ" หนึ่งคำพิชิตมารบล็อกรายการ |  เครื่องมือ  วิธีใช้ |
|
29 พฤษภาคม ชำแหละ...ความสุข Drama Movie 2มาต่อกันที่ ที่มาของความสุขละเอียด
หลังจากเรารู้แล้วว่าที่มาของ ความสุขอย่างหยาบ
มาจากความอยากที่ได้รับการเติมเต็มแต่ยังไม่เต็ม
หลายครั้งที่เราคิดว่ากิจกรรมนี้ สิ่งนี้ ได้ทำแล้วเรารู้สึกชอบมาก
มันต้องเป็นเพราะสิ่งๆนี้หรือกิจกรรมนี้แน่ๆ ที่ทำให้เราสุขใจ
จริงๆแล้วตอบได้ทั้งใช่และไม่ใช่
กล่าวคือ มันใช่เพราะทำให้เราสุขได้จริง
แต่มันไม่ใช่เพราะต้นตอของสาเหตุที่ทำให้สุขจริงๆมันไม่ได้ยึดติดเพียงสิ่งนั้นสิ่งนี้
หากเราทราบต้นตอจริงๆแล้ว ไม่ว่าเราจะทำอะไรหรือสิ่งใดเราก็เป็นสุขได้ตลอด
ไม่ใช่แค่เพียงกิจกรรมนั้นๆ เท่านั้น
ต้นตอของสุขละเอียดมาจากการทำสิ่งใดก็ตามที่ปราศจากการคิดถึงตนเอง
ไม่ว่าจะเป็นการทำเพื่อผู้อื่น หรือ จะเป็นการทำสมาธิ ทั้งแบบสมถะ และวิปัสนาก็ตาม
เหล่านี้ล้วนทำให้การนึกถึงตนเองหายไป
ขอยกตัวอย่างเช่น "การดูหนัง"
ธรรมชาติของปุถุชนนั้นชอบขี้ตู่ คือชอบว่าเราเป็นสิ่งนั้น เรามีสิ่งนี้
ภาษาหนังเขาเรียกว่าการโปรเจ็คตนเองลงไปในตัวละครที่ชอบ
ส่วนมากก็จะเป็นตัวเอกของเรื่องเป็นหลัก
ดังนั้นหากเราดูหนังที่ตัวเอกทำดี ทุ่มเทเพื่อผู้อื่น โดยไม่คิดถึงตนเอง
พอหนังจบแเราจะรู้สึกทราบซึ้งมาก ปิติใจมาก จรรโลงใจมาก ไปพักใหญ่เลย
แล้วก็ชอบหนังนั้น แล้วก็ตู่ว่าการดูหนังทำให้มีความสุข ทั้งๆที่ต้นตอจริงๆไม่ใช่
แน่นอนว่าย่อมมีหนังหลายประเภทที่สนองความอยากมากกว่าความสุขละเอียดเช่นกัน
โดยหนังประเภทนี้สังเกตง่ายๆ คือตอนก่อนจะดู
จะอยากดูมาก แต่พอดูจบแล้ว ความรู้สึกดีใจก็จะหายไปเร็วมากเช่นกัน
หรือ จะยกตัวอย่างการบ้างาน หรือบ้าเล่นเกมส์ก็ได้
คนพวกนี้ติดสุข 2 อย่างพร้อมๆกันคือทั้งละเอียดและหยาบ
ละเอียดตรงที่ได้รับสุขจากสมาธิโดยไม่รู้ตัว
ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจถ้าเห็นพวกเขาไม่กินข้าวปลาอาหารก็อยู่ได้
ไม่หิว ไม่กระหาย ไม่ทุกข์ร้อน เพราะอิ่มสุขละเอียดที่สมาธิส่งให้อยู่
แล้วพวกเขาก็จะตู่ว่ากิจกรรมนี้ทำให้เขาเป็นสุข เขาต้องทำสิ่งนี้เท่านั้น
และหยาบตรงที่ ความอยากมันมาหลอกว่าลุยต่อไปอีกนิด ทำต่อไปอีกหน่อย เพื่ออะไร ก็เพื่อความอยากนะซิ
ถ้าในเกมส์ก็จะเป็นแบบนี้ "นั้นมันตัวเรานะ ตัวเราต้องเก่งนะ เราต้องเยี่ยม ดังนั้นลุยต่อไป"
ถ้าในงานก็จะเป็นแบบนี้ "นั้นมันงานเรานะ เราต้องทำมากๆจะได้มีเงิน เราจะได้สบาย เพื่อครอบครัวเรานะ"
สำหรับในเรื่องของงานนั้นอาจมีข้อโต้แย้งว่า บางครั้งเราบ้างานก็เพื่อคนอื่นนะ ไม่ใช่เพื่อเรา
อยากจะบอกว่าหากเพื่อคนอื่นจริงๆแล้ว คนอื่นนั้นจะต้องสำคัญกว่างาน งานเป็นเพียงปัจจัยหนึ่งเท่านั้น
เพราะเราทำสิ่งนี้ไปเพื่อให้คนๆนั้นหลุดพ้นจากความทุกข์ใจ หากทำงานเพราะแบบนี้จริงๆ
เราจะไม่บ้างาน งานที่แค่บันดาลเงิน ชื่อเสียง คำชม ความเก่ง เพื่อสนองความอยาก
แต่เราจะรักงาน งานที่ทำแล้วทำให้คนอื่นมีความสุข คนอื่นดีใจ คนอื่นปลื้มใจ
และแนวคิดตรงนี้เองที่ระบุว่าใครจะประกอบอาชีพอะไร
หากเพื่อตนเอง หรือเพื่ออะไรก็ตามที่ตู่ว่าเป็นของเราเอง
ส่วนมากจะเลือกประกอบอาชีพที่ทำเพื่อตนเอง รายได้จะจำกัดอยู่ตามแรงงานที่ทำ
คือถ้าทำก็มี ไม่ทำก็อด และถ้าทำก็ทำได้ไม่ดีถึงที่สุด ทำเพียงเพื่อสนองความอยากเท่านั้น
แต่หากเพื่อผู้อื่น ยิ่งเพื่อกลุ่มคนที่มากขึ้นๆตลอดเวลา
ส่วนมากจะเลือกอาชีพที่ได้บริการ หรือหาทางบริการผู้อื่น
รายได้จะไม่จำกัดเท่ากับแรงงานที่ออกไป แต่จะมากขึ้น
เป็นทวีคูณตามจิตที่อยากช่วยเหลือผู้อื่นที่มากขึ้นๆ
เพราะอะไร ถ้าตอบแบบชาวบ้านๆ ก็เพราะผลของบุญหรือผลของสุขละเอียดนั้นเอง
แต่เป็นบุญที่สมเหตุและสมผล ไม่เลือนลอย
แบบทำบุญที่วัด 100 บาทขอถูกหวย 10 ล้าน เพื่ออะไรก็เพื่อตนเอง
ลองมาดูตัวอย่างของคนที่ร่ำรวยกันบ้าง ว่าเขาร่ำรวยเพราะสิ่งใด
Google, Nintendo, Microsoft, Sony, Apple และ อื่นๆ
ผู้ก่อตั้งบริษัทเหล่านี้ ความต้องการหลักๆของเขาอันดับแรก
ไม่ใช่เรื่องเงิน แต่เป็นเรื่องของคนที่เขาจะบริการ
เขามองเลยว่าจะช่วยคนได้มากเพียงใด
แล้วจึงเริ่มลงมือทำงานนั้นขึ้นมา
เห็นได้ชัดว่าตอนทำงานอยู่ ก็ยังทำบุญได้ ไม่ต้องไปถึงวัดวาอาราม
เพราะฉะนั้นไม่ต้องแปลกใจที่เห็นพวกฝรั่งรวยเอาๆ
โดยที่ไม่ต้องพึ่งพาบุญบารมีจากของขลังของศักสิทธิ์
หรือต้องไปทำบุญที่วัดดังๆ
ดังนั้นใครมีกิจการที่บ้านหรืออาจจะงานบ้าน รีดผ้า ซักผ้า ล้างจาน
แล้วได้ช่วยเหลือพ่อและแม่ เพราะหวังให้ท่านเป็นสุข แบ่งเบาภาระท่าน
วันนั้นทั้งวันจะมีแต่ความสุขละเอียดห้อมล้อม คือมีบุญ
โดยที่ไม่ต้องเข้าวัดเลยเหมือนกัน
เพราะต่อให้ทำเพื่อคนเป็นล้านคน ก็ไม่เท่ากับทำเพื่อพ่อแม่เพียงคนเดียว
แต่ต้องจำไว้อย่างและเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญมาก
นั้นก็คือ ความน่ากลัวของผลของบุญหรือสุขละเอียด
และบริษัทใหญ่ๆที่ได้ยกตัวอย่างมา ล้วนแต่เจอกันมาแล้วถ้วนหน้า
นั้นคือลืมไปว่าจะทำเพื่อผู้อื่น ไม่ใช่จะทำเพื่อกระเป๋าของบริษัท
เมื่อไรก็ตามที่บริษัทเหล่านี้คิดเพื่อกระเป๋าตนเอง
เมื่อนั้นความล้มเหลวจะเริ่มถามหาทันที
ดังนั้นจะเห็นได้ว่าความน่ากลัวของบุญหรือสุขละเอียด
อยู่ตรงที่ เราไม่รู้ว่ามันมาอย่างไร
พอเราไม่รู้ เราก็ลืมตัวหลงไปกับผลของมัน
พอหลง ความอยากก็จะเข้ามาแทนที่ทันที
เพราะหลงแล้วมองเห็นแต่ของหยาบ ไม่เห็นของละเอียด
และความอยากก็เป็นพ่อค้าหน้าเลือดจอมขูดรีด
จะเอามากแต่ตอบแทนน้อยแถมหนี้ด้วย (หนี้กรรม)
ดังนั้นขอให้เราระลึกไว้เสมอว่า
ที่มาของความสุขทั้งหยาบและละเอียดมันมาอย่างไร
เราจึงจะไม่พลาดพลั้งให้กับมัน
และถึงแม้ว่าเราจะทำเพื่อผู้อื่น
แต่คิดดูดีๆก่อนว่า มันใช่เพื่อความอยากของผู้อื่นรึเปล่า
หากใช่ สิ่งที่เราทำก็เป็นเพียงทำให้พ่อค้าอยากประจำตัวของแต่ละคน
ได้เติบโตมากขึ้นเท่านั้น แล้วผลกรรมมันก็จะย้อนกลับมาเล่นงานเราคืนบ้าง
อาจจะด้วยเงินจำนวนมหาศาลที่มาคอยล่อตาล่อใจตลอดเวลาโดยพ่อค้าอยาก
อาจจะเพื่อเกียรติยศ ชื่อเสียง อันมากมายมหาศาลโดยพ่อค้าอยาก
หากพลาดพลั้งเชื่อพ่อค้าอยาก ทุกข์มหาศาลและภพนรกก็ได้เปิดประตูรออยู่แล้ว
ตัวอย่างมีให้เราเห็น ให้เราดูตลอดเวลา โดยเฉพาะประเทศไทยเวลานี้
คนที่เคยช่วยเหลือคนไทย ตอนนี้กลับมาทำร้าย ทำลายประเทศไทย
เพื่อครอบครัวตนเอง เพื่อของๆตนเอง ล้วนเป็นเพราะผลของกรรมทั้งสิ้น
จำไว้เสมอว่า
"สุข" ไม่ใช้ของดีเสมอไป แต่มันยังสามารถเป็นเครื่องรั้งให้คนๆนั้นต้องตกลงมา
และ "ทุกข์" ก็ไม่ใช่ของเลวเสมอแต่มันยังสามารถเป็นบันไดให้คนๆนั้นได้เจริญขึ้นไป
ทั้งสุขและทุกข์ ต่างอยู่บนเหรียญเดียวกันแต่คนละหน้า
หากกำลังมีทุกข์จำไว้ว่าเพียงเปลี่ยนหน้าของเหรียญก็เจอความสุข
แต่ถ้าหากอยากได้สุขก็ไม่มีทางที่จะปฏิเสธซึ่งความทุกข์ถึงแม้จะเป็นความสุขละเอียดก็ตามที
และนี้คือเหตุผลว่าทำไม พระพุทธเจ้าท่านถึงตรัสว่าการหลุดจากสังสารวัฏฏะได้
ต้องเลือกเดินทางสายกลาง
บุญนั้น ก็ไม่เอา บาปนั้น ก็ไม่เอา
สุขนั้น ก็ไม่เป็น ทุกข์นั้น ก็ไม่เป็น ...
 ข้อคิดเห็น (2)ในการเพิ่มข้อคิดเห็น ให้ลงชื่อเข้าใช้ด้วย Windows Live ID ของคุณ (หากคุณใช้ Hotmail, Messenger หรือ Xbox LIVE คุณมี Windows Live ID อยู่แล้ว) ลงชื่อเข้าใช้ หากยังไม่มี Windows Live ID ลงทะเบียน
การติดตามข้อมูลURL การติดตามข้อมูลสำหรับข้อมูลนี้คือ: http://handsomebass.spaces.live.com/blog/cns!32E8B80E6EEF1304!415.trak เว็บล็อกที่อ้างอิงข้อมูลนี้
|
|
|
