| Profil de Thiti"พอ" หนึ่งคำพิชิตมารBlogListes |  Outils  Aide |
|
23 mars ลู่วิ่งต่อเนื่องจาก การเกิด-ดับ ของจักรวาล และ เวลามีจริงหรือ?
จะเห็นได้ว่า สิ่งที่คนในยุคปัจจุบันพยายามค้นหาหลายเรื่อง
กลับกลายเป็นสิ่งที่รู้กันเป็นปกติเมื่อ 2500 ปีที่แล้ว
และแถมยังรู้ละเอียดลึกซึ้งและมากกว่าในยุคปัจจุบันด้วย
เราจึงอยากจะเปรียบให้เห็นภาพว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น
และทำไมการใช้ความคิด ถึงไม่สามารถรู้ซึ่งความจริงได้
ให้นึกถึงลู่วิ่งแห่งหนึ่งเป็นรูปวงกลม มีขนาดใหญ่มากจน
คนที่อยู่ในลู่วิ่งนั้นเห็นทางวิ่งเป็นเส้นตรง
ซึ่งคนที่อยู่ในลู่วิ่งนั้นเขารู้เพียงที่เขาเห็นเท่านั้น
โดยการวิ่งของแต่ละคนในลู่วิ่งนั้นโดนขับเคลื่อนด้วย "ความคิด"
และเมื่อวิ่งไปสักพักความทรงจำเกี่ยวกับทางที่เคยผ่านมาก็หายไป
คนแต่ละคนซึ่งมีโอกาสได้วิ่งด้วยกันช่วงระยะเวลาหนึ่ง
อาจช่วยกันคิดต่างๆนานาว่า เส้นชัยจะเป็นอย่างไร
ทางวิ่งมีจุดสิ้นสุดหรือไม่
บางคนอุทิศ "ช่วงเวลาหนึ่งก่อนที่จะลืมทางเดิม" ของการวิ่ง
ให้กลับการคิดตามหาจุดสิ้นสุดหรือจุดเริ่มต้นของลู่วิ่ง
ซึ่งถ้าเขารู้ว่ามันเป็นวงกลม ก็จะรู้ทันทีว่าไร้ประโยชน์
บางคนอุทิศ "ช่วงเวลาหนึ่งก่อนที่จะลืมทางเดิม" ของการวิ่ง
ให้กับวัตถุ พวกเขาคิดว่า ยิ่งมีวัตถุมากยิ่งดี
และนั้นคือเส้นชัยของพวกเขา
หารู้ไม่เมื่อถึงเวลาหนึ่ง พวกเขาก็ลืม และทิ้งวัตถุเหล่านั้น
ให้กับคนอื่น เพื่อให้คนอื่นคิดว่าเป็นเจ้าของของมันต่อไป
บางคนอุทิศ "ช่วงเวลาหนึ่งก่อนที่จะลืมทางเดิม" ของการวิ่ง
ให้กลับการจารึกชื่อตนเองไว้ เพื่อให้คนวิ่งคนอื่นรู้จักตนมากที่สุด
เส้นชัยของพวกเขาต้องประกอบไปด้วยเสียงสรรเสริญ
หารู้ไม่ เมื่อถึงเวลาลืม แม้แต่ตนเองเขาก็จำไม่ได้ ยังเผลอสรรเสริญ
ตนเองด้วยซ้ำไป
ไม่ว่าบางคนจะอุทิศ "ช่วงเวลาหนึ่งก่อนที่จะลืมทางเดิม" ของการวิ่ง
ให้กับสิ่งใดก็ตาม สุดท้ายพวกเขาก็จะพบว่า
เส้นชัยของพวกเขาก็คือการเริ่มต้นวิ่งต่อไปนั้นเอง
ในความเป็นจริงแล้วจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด
กลับไม่ได้อยู่ข้างหน้า หรือ แม้แต่ข้างหลังของพวกเขา
มันกลับอยู่ในทุกย่างก้าวที่พวกเขาได้ออกวิ่งไป
เริ่มต้นโดยการยกขา จบลงเมื่อขาถึงพื้น
แล้วก็เริ่มยกขา จบลงเมื่อขาถึงพื้น ...
(เริ่มที่คิด จบที่คิด แล้วก็เริ่มที่คิด...)
มันวนกลับไปกลับมา
คำตอบอยู่ตรงหน้า
เพียงหยุดวิ่ง หรือหยุดคิดก็พบซึ่งคำตอบ แต่การทำเช่นนั้นในขณะเป็นผู้เล่น
ซึ่งไม่ใช่ผู้ดู ถือว่าเป็นเรื่องยากยิ่ง
เพราะผู้ดู เป็นผู้รู้ เนื่องจากมองมาจากด้านบน
จึงเห็นชัดเจนว่าลู่วิ่งเป็นวงกลม
หากอยากหยุด อยากจบ มันต้องหยุดวิ่ง
แล้วขยับเปลี่ยนสถานะเป็นผู้ดู
ในลู่วิ่งนอกจากคนวิ่งทั่วไป ยังมีผู้ดูในสถานะผู้เล่นอยู่
ด้วยความสงสารคนที่กำลังวิ่งอยู่
พวกเขาจึงได้เที่ยวป่าวประกาศบอกว่าลู่วิ่งเป็นวงกลม
คนวิ่งทั่วไปต่างพากันสงสัย มันจะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร
ก็เห็นๆ กันอยู่ว่า ลู่วิ่งเป็นเส้นตรง พิสูจน์ได้ไหมละ
ถ้าพิสูจน์ให้เห็นได้ พวกเขาจะเชื่อ
ผู้ดูในคราบผู้เล่น ได้แต่บอกว่า
หากท่านไม่เชื่อ หรือท่านเชื่อ
ความจริงก็หาเปลี่ยนไม่
ท่านต้องพิสูจน์ด้วยตัวท่านเอง
ในลู่วิ่งนี้ยังไงท่านก็โดนบังคับ
ให้เห็นลู่วิ่งเป็นเพียงเส้นตรง
และผู้ที่เห็นเป็นวงกลมไม่ได้เห็นโดยอาศัย
เพียง หู ตา จมูก ปาก สัมผัส ซึ่งโดนบังคับ
ให้รับรู้เพียงพอให้วิ่งต่อไปในลู่วิ่งได้เท่านั้น
แต่พวกเขา"เห็น"เพราะเข้าใจ พวกเขาไม่ได้"เห็น"เพราะตานั้นเห็น
มีเพียงคนวิ่งไม่กี่คนที่มีโอกาสได้รับปีก
ให้บินไปสูงพอได้เห็นลู่วิ่งบางส่วน
แต่ท่านก็ไม่สามารถเห็นได้ด้วยตาว่าเขาบินได้อยู่ดี
ดังนั้น โปรดละทิ้งเรื่องลู่วิ่งไปเสียเถอะ
ท่านลองหยุดวิ่งและเฝ้าดูสรรพสิ่งต่างๆ
ที่ผ่านตัวท่านไป ในขณะที่ท่านหยุดนิ่ง
ท่านลองพิจารณาดูสิว่า
มีสิ่งใดในลู่วิ่งนี้บาง
"ที่เส้นชัยของอีกอย่างไม่ได้อยู่ตรงจุดเริ่มต้นของอีกอย่างหรืออย่างเดิม"
หากท่านพิจารณาและเฝ้าดูและสังเกตไปเรื่อยๆ
ท่านจะพบเองว่า ไม่มีสิ่งใดในลู่วิ่งนี้เลยจะหยุดนิ่ง
ทุกอย่างล้วนเริ่มและก็จบตลอดเวลา
จนเหมือนกับว่าวนกลับไปกลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
หรือเหมือนกับทางตรงที่ไม่สิ้นสุดตามที่ตาท่านเห็น
สรรพสิ่งในลู่วิ่งนี้ ยังเป็นอยู่เช่นนี้ ฉันใด
ในไม่ช้าท่านจะเข้าใจและยอมรับเองว่า
ลู่วิ่งที่ท่านวิ่งอยู่นี้ก็หนีไม่พ้นเช่นกัน ฉันนั้น
และหากท่านเข้าใจ
แม้ว่าในขณะนั้นท่านเองจะยังไม่ได้ขยับฐานะ
เป็นผู้ดูนอกลู่วิ่ง แต่เมื่อถึงเวลา ท่านย่อมต้องออกจากลู่วิ่ง
เพราะลู่วิ่งไม่สำคัญ และไม่เกี่ยวข้องอะไรกับท่านอีกแล้วนั้นเอง
ขอจบเรื่องลู่วิ่งไว้เพียงเท่านี้...
มาต่อกันเรื่อง เกิด-ดับ จักรวาลอีกที่
เราจะเห็นได้ว่า เมื่อ 1 มหากัปคือช่วงหนึ่ง
ของการเกิด-ดับ จักรวาล
เราจึงพบว่าเวลาของภพมนุษย์สั้นมากๆ
เหมือนภพมนุษย์เป็นตัวตัดสินใจหรือเหตุ
และภพอื่นๆเป็นผลของการตัดสินใจนั้นๆ
ดังนั้นถ้าตัดเรื่องภพภูมิทิ้งไป
เทียบกับชีวิตคนธรรมดา
จะเห็นว่า ระยะเวลาตอนที่จะตัดสินใจอะไรสักอย่าง
มันช่างสั้นนักเมื่อเทียบกับผลที่อาจต้องได้รับตลอดชีวิต
เช่น การแต่งงาน เป็นต้น
แต่คนเรากลับคิดว่าช่วงเวลา
ตัดสินใจในภพมนุษย์นั้นยาวนาน
เพราะเทียบเวลาโดยใช่ภพมนุษย์เป็นหลัก
ซึ่งไม่ถูก เพราะหากเราถามยุงได้
ยุงเองมันก็ต้องบอกว่าเวลาในชีวิตมันก็นานเหมือนกัน
ทั้งๆที่ในมุมมองของมนุษย์ มันสั้นเหลือเกิน
ดังนั้นเวลาจะนานไม่นานมันขึ้นอยู่กับว่า
เอาไปอ้างอิงกับอะไร
ถ้าเราไม่อ้างอิงจากชีวิตมนุษย์
แต่ไปอ้างอิงกับสิ่งที่ผู้รู้บอกมา
แล้วเราได้พิจารณาด้วยตนเองแล้วว่าเป็นจริง
เพราะเข้าใจ มิใช่เพราะเห็นด้วยตา
จึงจะยอมรับว่าชีวิตมนุษย์นั้นสั้นจริงๆ
ต้องไม่ประมาท ต้องเปลี่ยนแปลงตนเอง
ไปในทางที่ถูกตลอดเวลา
หากใครคิดได้เช่นนี้แล้ว
จะอยากหยุดวิ่ง หรือหยุดคิดในที่สุด
และอาจอยากพาคนอื่นหยุดวิ่งตามไปด้วย
แล้วอะไรละคือทางที่ถูก
แล้วทำตลอดเวลาได้จริงหรือ
เราจะขอมาแก้ความเข้าใจผิดของเราเอง
ในเรื่อง จิตสำนึก และ จิตใต้สำนึก ที่เคยเขียนไป
ซึ่งจะตอบคำถาม ทางที่ถูกหรือการหยุดคิด ได้พอสมควร
....
 Commentaires (2)Pour ajouter un commentaire, connectez-vous avec votre identifiant Windows Live ID (si vous utilisez Messenger ou Xbox LIVE, vous avez un identifiant Windows Live ID). Connectez-vous Vous n'avez pas d'identifiant Windows Live ID ? Inscrivez-vous
RétroliensL'URL de rétrolien de ce billet est : http://handsomebass.spaces.live.com/blog/cns!32E8B80E6EEF1304!363.trak Blogs Web qui font référence à ce billet
|
|
|
